חָלְק֤וּ ׀ מַחְמָאֹ֣ת פִּיו֮ וּֽקֲרָב־לִ֫בּ֥וֹ רַכּ֖וּ דְבָרָ֥יו מִשֶּׁ֗מֶן וְהֵ֣מָּה פְתִחֽוֹת׃
Mas makinis pa kaysa mantikilya ang mga salita ng kanyang bibig, ngunit digmaan ang nasa kanyang puso; mas malambot pa kaysa langis ang kanyang mga salita, ngunit ang mga iyon ay mga sumpa.
Wala pa kaming makukuhang komentaryo para sa talatang ito sa ngayon. Pakisubukang muli mamaya.